Najprostszą formą płacenia podatku z działalności gospodarczej jest rozliczenie w postaci karty podatkowej. O tym, jakie są warunki korzystania z karty mówi ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Rozliczając się kartą podat­kową, nie musimy prowa­dzić żadnych ksiąg. Nie musimy też składać dekla­racji podatkowych, ani na koniec roku rozliczać się z podatku. Jedy­nie po zakończeniu roku składamy informację o wysokości odliczo­nych składek ubezpieczenia zdro­wotnego. Wyjątek dotyczy osób, które zatrudniają pracowników i członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie do­mowym - muszą one prowadzić ewidencję zatrudnienia.
Wysokość podatku nie zależy od wielkości uzyskanych docho­dów z działalności, lecz jest usta­lana przez urząd skarbowy w for­mie decyzji. A zatem nie musimy tego podatku samodzielnie obli­czać. Robi to za nas urząd skar­bowy. Urząd raz w roku wyzna­cza miesięczną stawkę podatku na podstawie tabeli stanowiącej załącznik do ustawy o ryczałcie.

Wysokość stawek karty podatkowej zależy od:

• rodzaju działalności,
• liczby mieszkańców gminy, na terenie której działalność ta jest prowadzona,
• liczby zatrudnionych pracowników.

Podstawową zaletą rozliczania się w formie karty podatkowej jest zwolnienie z wielu „papierko­wych” obowiązków, jakie ciążą na podatnikach.
Podatek w stałej kwocie musimy wpłacać co miesiąc, bez wezwania, na rachunek urzędu skarbowego (najpóźniej do 7 dnia każdego mie­siąca, za miesiąc poprzedni, a za grudzień do 28 grudnia), pomniej­szając go wcześniej o kwotę skład­ki na ubezpieczenie zdrowotne (którą mamy obowiązek płacić w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej), nie prze­kraczającą 7,75 proc. podstawy jej wymiaru.

Trzeba złożyć wniosek
Aby móc rozliczać się kartą podat­kową, musimy przed rozpoczęciem działalności złożyć w urzędzie skarbo­wym wniosek o opodatkowanie w tej formie (służy do tego specjalny druk PIT-16).
Wniosek ten należy skierować do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca położenia zorganizowanego za­kładu, wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospo­darczej. Jeśli nie zgłosiliśmy działalności do gminnej ewiden­cji lub gdy wykonujemy ją bez po­siadania zorganizowanego zakła­du, wniosek kierujemy do naczelnika urzędu właściwego według naszego miejsca zamieszkania. Jeśli naszą działalność prowadzi­my w formie spółki cywilnej, wystarczy, że wniosek taki złoży jeden ze wspólników.
Osoby, które chcą przejść na kartę z innych form opodatkowania, powinny złożyć taki wniosek najpóźniej do 20 stycznia tego roku, w którym chcą rozliczać się kartą. Kontynuując działalność w latach następnych, nie trzeba już składać żadnych wniosków, bo jeśli do 20 stycznia nie zgłosi­my likwidacji działalności, ani nie wybierzemy innej formy opo­datkowania, urząd skarbowy bę­dzie uważał, że pozostajemy przy karcie podatkowej.

Czekając na decyzję
Urząd po rozpatrzeniu naszego wniosku wydaje decyzję ustalającą wysokość karty na dany rok. Czekając na doręczenie tej decyzji, nie musimy wstrzymywać się z rozpoczęciem działalności. Jednak jeśli ją rozpoczniemy, to w okresie przed doręczeniem decyzji w sprawie karty mamy obo­wiązek zaprowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów i rozliczać się z podatku na zasa­dach ogólnych (prowadząc księgi, płacąc zaliczki, składając dekla­racje) - nie dłużej jednak niż przez 4 miesiące.
Po otrzymaniu decyzji nie mu­simy już prowadzić żadnych ewi­dencji do celów podatku docho­dowego. Zapłacone przez nas w tym okresie zaliczki na poda­tek zostaną zaliczone na poczet karty podatkowej.
Jeśli jednak wyda decyzję odmow­ną, wówczas nie pozostaje nam nic in­nego, jak rozliczać się z podatku w formie ryczałtu ewidencjonowane­go (jeśli spełniamy warunki do obję­cia tą formą opodatkowania) lub na zasadach ogólnych.
Urząd może też wydać decyzję odmawiającą nam prawa do karty. Stanie się tak, gdy nie spełnimy wa­runków do opodatkowania w tej formie, tzn. gdy:

• rodzaj prowadzonej przez nas działalności wyklucza opodatkowanie kartą,
• przy prowadzeniu działalności korzystamy z usług osób u nas nie zatrudnionych (czyli wyko­nujących pracę nie na podsta­wie umowy o pracę, lecz np. na umowę zlecenie lub o dzieło),
• korzystamy z usług innych firm (chyba że chodzi o usługi spec­jalistyczne, tj. spoza zakresu naszej działalności, lecz niezbęd­ne do jej wykonywania lub czyn­ności i prace towarzyszące),
• prowadzimy równocześnie inną działalność gospodarczą, nie-podlegającą opodatkowaniu kartą (chyba że jest to działal­ność w zakresie najmu i dzier­żawy lub w zakresie wytwarza­nia biogazu i energii elektrycz­nej w elektrowniach wodnych i wiatrowych, o mocy do 5000 kilowatów),
• mamy małżonka, który prowa­dzi działalność w tym samym zakresie,
• zatrudniamy zbyt wielu pracowni­ków (dopuszczalne limity zatrud­nienia są określone w ustawie),
• wytwarzamy wyroby opodatko­wane podatkiem akcyzowym.