W biblijnej opowieści o stworzeniu świata (Rodz 3,17-19) praca przedstawiona została z jednej strony jako przekleństwo, kara za grzech pierworodny, dolegliwość, uciążliwość, z drugiej zaś – jako powołanie i przeznaczenie człowieka. Praca implikowana jest zatem  zarówno zewnętrznym przymusem, jak i naturalną potrzebą. Przynosi owoce, po których można poznać każdego z nas – nasze pragnienia, zdolności, umiejętności, sprawności, używając języka współczesnego – kompetencje zawodowe i interpersonalne.

                Jest wiele powodów, dla których ludzie podejmują pracę. Wśród nich warto wskazać następujące: praca jest źródłem dochodów, strukturalizuje czas, umożliwia realizację indywidualnych celów, wykorzystanie i rozwój własnych zdolności i umiejętności, zapewnia bezpieczeństwo, daje poczucie sensu życia, poczucie spełniania się. Praca stanowi źródło twórczości i mistrzostwa. Radość pracy wypływa z podstawowej potrzeby panowania nad otoczeniem. Praca przysparza nie tylko osobistych korzyści, ale staje się dobrem wspólnym, ubogaca innych, słowem – wiąże jednostkę ze społeczeństwem. Zapewnia regularne doświadczanie uczestnictwa, podziału, przynależności, uznania społecznego. O jej szczególnej roli dla zdrowia psychicznego i fizycznego przekonujemy się zwłaszcza wtedy, gdy z różnych powodów nie możemy jej wykonywać. Zakłóceniu ulega wówczas proces osobistego rozwoju, proces – ośmielę się użyć tego sformułowania – uczłowieczania się człowieka! Dobra praca tworzy i podtrzymuje psychiczny dobrostan jednostki, zła – osłabia go i zaburza. Specyficzną właściwością pracy jest to, że zaspakajając wiele potrzeb, sama staje się potrzebą. Jest zatem środkiem do zdobycia określonych korzyści, celem codziennej działalności, ale i motywacją, impulsem do działań.

                Aby pracować, trzeba zdobyć zawód. Praca zawodowa stanowi najważniejszy rodzaj pracy wykonywanej przez człowieka, stąd dużego znaczenia nabiera trafne podjęcie decyzji wyboru zawodu, niekoniecznie jednego. Osobiście jestem przekonana o istnieniu multipotencjalności zawodowej człowieka. Przekonanie takie wydaje się niezbędne w dobie bardzo szybkiego tempa przemian społeczno-ekonomicznych. Ważne jest, by posiąść zdolność przystosowywania się do różnej pracy – jej cech, środowiska, wymagań, warunków, narzędzi tak, by każdy z nas mógł czerpać zadowolenie z pracy, które przełoży się na inne aspekty życia, na dobrą jego jakość.